روند های اخیر در استراتژی های زیست پالایی و تقویت زیستی برای کاهش آلاینده های دریایی:دیدگاه های فعلی و چشم انداز آینده
کد مقاله : 1135-ECOHYDROLOGY1404
نویسندگان
نسرین قرهی1، الهام قهساره اردستانی *2
1گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
2دانشیار، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد
چکیده مقاله
آلودگی دریایی ناشی از فعالیت‌های انسانی، تهدیدی جدی برای محیط‌های آبی در سطح جهان محسوب می‌شود. آلاینده‌هایی مانند میکروپلاستیک‌ها، هیدروکربن‌ها، فلزات سنگین و آفت‌کش‌ها در آب‌های ساحلی واقیانوسی نفوذ کرده وآسیب قابل‌توجهی به حیات دریایی و اکوسیستم‌ها وارد می‌کنند. برای مقابله با این مشکل، رویکردهای زیستی راهکارهای جایگزین پالایش پایدار را ارائه دادند. این مقاله، به طور سیستماتیک پیشرفت‌های اخیر در استراتژی‌های تقویت زیستی برای کاهش آلودگی دریایی را ارزیابی میکند. پیشرفت‌های قابل‌توجهی در مدل‌سازی پیش‌بینی‌کننده، مهندسی ژنتیک و ابزارهای تحلیل جامع مولکولی(omics) نیز بررسی شده‌اند. تحلیل جامع منابع علمی (۲۰۱۰–۲۰۲۴) پیشرفت‌هایی در زمینه های مختلف را مورد تاکید قرار می دهد:بهینه‌سازی اجتماعات (consortium) میکروبی اختصاصی، توسعه حسگرهای آلودگی و ادغام نانوفناوری‌ها. از جمله دستاوردهای مهم، افزایش دامنه عملکردی و مقاومت عوامل مهندسی‌شده ژنتیکی و شناسایی تخریب‌کننده‌های جدید از طریق ابزارهای تحلیل جامع مولکولی(omics) است. با وجود این پیشرفت‌ها، چالش‌هایی همچنان باقی هستند. شکاف‌های دانشی در مورد تعاملات میان میکروب‌های متنوع دریایی وجود دارد و مقیاس‌پذیری تقویت زیستی‌ برای مقابله با ترکیبات آلاینده پیچیده، دشواری‌هایی مداوم به همراه دارد. رفع این چالش‌ها مستلزم تلاش‌های مستمر در حوزه‌های علمی، سیاست‌گذاری و اجتماعی است تا ظرفیت تقویت زیستی برای حفاظت از اقیانوس‌ها به‌طور کامل تحقق یابد.
کلیدواژه ها
تجزیه زیستی، زیست پالایی، آلودگی دریایی، تخریب میکروبی، نانوفناوری
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر