تغییرات شاخص‌های هیدرولوژیکی حوزه برمنابع آب و تداوم جریان سیل آسا
کد مقاله : 1128-ECOHYDROLOGY1404
نویسندگان
غلامحسین اکبری1، رضا براتی2، ایمان لطفی *1
1دانشگاه بجنورد
2مشهد استان خراسان رضوی
چکیده مقاله
در هیدرولوژی یک حوزه از پارامترهای هواشناسی و هیدرومتری بیشتر استفاده شده و تاثیر سایر عوامل کمتر در نظر گرفته می‌شود. مهم‌ترین شاخص‌های جریان بحرانی که از منحنی تداوم جریان بدست آمده اند، عبارتند از: Q_95، Q_90 و Q_75. شاخص Q_95 دبی است که 95 درصد دوره آماری دبی‌ها بزرگتر از آن هستند. جریان‌های در محدوده 99-70 درصد احتمال تجاوز، معمولا به طور وسیعی در جریان‌های بحران زا مورد استفاده قرار گرفته است. طولانی‌ترین دوره ثبت شده از روزهای پی‌در‌پی جریان صفر به عنوان شاخصی از خشکی آبراه ها و خشکسالی شدید بوده است. اندازه حوضه و خصوصیات فیزیوگرافی و اقلیمی روی این منحنی تاثیر فراوانی داشته و این شاخص‌ها توالی جریان بحران زا را نشان می‌دهد. برای تعیین شاخص های کم آبی از رسم نمودارهای روند بارندگی و دبی رودخانه‌ها استفاده شده، نمودارهای مربوط به بارندگی سالانه و دبی متوسط سالانه رودخانه‌ برای هر کدام از ایستگاه‌های هواشناسی در دوره آماری مورد مطالعه رسم شده و با برازش بهترین خط عبوری بر این نمودارها روند افزایشی یا کاهشی تغییرات بررسی شده است. یکی از روش ها استفاده از شاخص تاوکندال با وجود متغیر ها در مقیاس رتبه‌ای است و در صورت وجود متغیرها در مقیاس نسبتی و پیوسته از روش ضریب همبستگی پیرسون استفاده و اگر هر دو متغیر با مقیاس نسبتی و گسسته باشند از ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شده است.
کلیدواژه ها
شاخص‌های بحرانی، شاخص رطوبت، شاخص ویژه، شاخص خشکی، شاخص SPI.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر