بهینه‌سازی کاهش رواناب شهری از طریق پوشش درختی: مروری بر ویژگی‌های اصلی درختان، شرایط محیطی و رویکردهای مدیریتی
کد مقاله : 1086-ECOHYDROLOGY1404
نویسندگان
آذر واعظی هیر *1، غلامرضا نبی بیدهندی2، علی دریابیگی زند3
1کاندیدای دکتری، گروه برنامه ریزی، مدیریت و آموزش محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2استاد، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3دانشیار، گروه برنامه ریزی، مدیریت و آموزش محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده مقاله
این مطالعه با انجام یک مرور نظام‌مند از منابع، به شناسایی ویژگی‌های فیزیکی درختان، شرایط مکانی، و راهبردهای مدیریت جنگل شهری که به بهینه‌سازی کاهش رواناب ناشی از بارش از طریق پوشش درختی شهری کمک می‌کنند، پرداخته است. این بهینه‌سازی یا از طریق افزایش باران ربایی یا بهبود نفوذ آب در خاک حاصل می‌شود. مرور منابع نشان داد که ویژگی‌های برگی مانند شاخص سطح برگ بالا، آب‌گریزی پایین، زوایای انحنای کم و زبری سطحی زیاد، توانایی سایه‌بان در نگهداشت آب باران را افزایش می‌دهد. همچنین ظرفیت بالای ذخیره آب در پوست تنه و تراکم زیاد تاج درختان نقش مؤثری در این فرآیند دارند. افزون بر این، در شرایط بهینه خاک، پوشش درختی شهری می‌تواند موجب افزایش نفوذ آب گردد. این امر از طریق هدایت مؤثر ساقاب توسط سایه‌بان درختان، که با ویژگی‌هایی نظیر ساختار شاخه‌بندی راست‌رو، پوست با برجستگی‌های کم و مورفولوژی مناسب برای انتقال آب و تاج‌های چندرأسی تسهیل می‌شود، امکان‌پذیر است. در انتخاب گونه‌های درختی برای بهبود کاهش رواناب از طریق پوشش درختی شهری، باید این ویژگی‌ها مدنظر قرار گیرد. انتخاب و نگهداری راهبردی درختان شهری می‌تواند به طور چشمگیری توانایی کلی آن‌ها در کاهش حجم رواناب در مقیاس چشم‌انداز را افزایش دهد.
کلیدواژه ها
رواناب، خدمات اکوسیستم، راهکارهای مبتنی بر طبیعت، باران ربایی، جنگل شهری
وضعیت: پذیرفته شده